كردن مىشود . عرق بر خلاف رطوبت تعريق غير محسوس پوست داراى مقدارى كلر و سديم و اوره و مقدار كمى كلسيم و پتاسيم و مقدارى نيز ويتامين‌هاى محلول در آب است . بين مواد بالا كه از طريق عرق از بدن خارج مىشوند از همه بيشتر نمك توجه مردم را جلب مىنمايد . عده‌اى معتقدند كه هروقت بدن زياد عرق كند بايد مقدارى نمك اضافى خورد كه جانشين نمك از دست رفته بدن شود و در اين موضوع كارگرانى كه با حرارت كار مىكنند ، مانند آشپزها ، كارگران كوره‌پزىها و شاطرهاى نانوايى به خصوص بيشتر مورد نظر هستند . به تجربه ثابت شده است كه اگر مقدار مصرف نمك از طريق غذا يا به صورت نمك خارج از غذا در حدود 10 گرم در روز باشد به خوبى جانشين نمكى كه از طريق عرق كردن حتى در عرق كردن‌هاى شديد از دست مىرود مىگردد و احتياجى به خوردن نمك اضافى ديگرى نيست . البته مشروط بر اينكه آب از دست رفته نيز به قدر كافى جبران شود و تأكيد مىشود ، آبى كه در اثر عرق كردن شديد بدن از دست مىرود بايد هرچه زودتر جانشين شود يعنى در اولين فرصت بايد آب خورد تا از بروز خستگى شديد كه اولين علايم تشنگى شديد و كم‌آبى بدن است جلوگيرى شود و به همين دليل كارگران و اشخاصى كه ضمن كار با حرارت سروكار دارند براى اينكه كارآيى آنها حفظ شود و كار خود را با دقت انجام دهند بايد دسترسى به آب داشته و مرتبا به قدر احتياج بدن آب بخورند . تبخير عرق عامل مهمى است كه موجب ثابت نگه داشتن حرارت بدن در هواى گرم مىشود . معمولا تبخير در حدود يك ليتر عرق در حدود 580 كالرى از حرارت بدن را كم مىكند . اين مقدار كالرى معادل انرژىيى است كه در انجام كار خيلى سنگينى در يك ساعت مصرف مىشود . تبخير عرق موجب خنك شدن بدن مىگردد و به همين دليل چون در روزهاى گرم و در مناطق گرم و مرطوب ، يعنى در شرايط آب‌وهواى شرجى ، تبخير عرق به ميزان محسوسى كاهش مىيابد انسان خيلى بيشتر از مواقعى كه هوا خشك است احساس ناراحتى از گرما مىنمايد . مقاومت و تحمل بدن در برابر هواى گرم ظرف چند روز آغاز اقامت در هواى گرم بيشتر مىشود . در اين مدت 3 روز و بيشتر ، در جريان گردش خون تعادلى ايجاد و اين تعادل